Even geen praatjes, maar plaatjes

Lieve mensen,

Jullie zullen begrijpen dat we geprobeerd hebben om de dingen niet mooier te laten lijken dan ze zijn...

De voortuin...
De achtertuin...
En Seth hard aan het werk met Josef om een paar oude boomstronken te verwijderen.
Tja, en dit is natuurlijk Max zijn liefde: een Boomagama (lijkt veel op wat hij in Delft in zijn terrarium had).

Boodschappen, kerk en scholen

Alweer een ruime week verder.. Wij hebben onze handen vol aan de gewone dingen. Alles opnieuw uitzoeken en opzoeken. Voor ieder boodschapje de auto instappen. (wij wisten dat, maar het is toch echt wennen) Iedere dag weer nieuwe dieren in je tuin of omgeving ontdekken. Jammer genoeg hebben wij niet direct beschikking over internet. Dat betekend dat wij om de zoveel dagen een ritje moeten maken naar Bob en Geertje om even de email te checken etc.. Nu is dat gezellig genoeg en wij zijn bijzonder blij dat zij daar ons de gelegenheid voor geven. Telefoneren (wij hebben alleen mobiel) is hier duur. Laat staan wanneer je naar Nederland belt, dus proberen wij dat zoveel mogelijk te beperken.

(Even tussendoor: dit is ons huis even na 21.00 uur P.M.)

Om 9 uur zaten wij in de Dopperkerk. Dezelfde kerk waar wij door onze collega’s eerder deze week waren ontvangen. Ds. Vonkeman preekte. In Afrikaans, dus ook de Max en Seth konden het redelijk verstaan. Wij werden als gezin door ds. Vonkeman voorgesteld aan de gemeente. Maar na afloop was er niemand van de gemeente die zichzelf voorstelde of ons aansprak. Dat was wel even gek. Dat zijn wij zo anders gewend. Maar Bob Wielenga (die er ook was) vertelde ons dat men dat in deze kerk niet gewend is. En zeker als je dominee bent, (pffff) dan is er helemaal afstand. Dus... je moet zelf op de mensen afstappen anders heb je weinig kans op contact. Oké.. dat weten wij dan ook weer.

Intussen is het bezoek aan Richmond alweer achter de rug. Het was een mooie rit. Alles is veel groener dan tijdens ons bezoek in juli 2005. Toen was het winter en nu is .de lente begonnen. Onze bezoek duurde niet lang. Idith is nog aan het herstellen van een zware operatie. Leuk was het om hun dochter Jaël weer te ontmoeten. Jaël is van de leeftijd van Max. Dus Max zag zijn kans schoon om vragen te stellen het schoolsysteem.


Dinsdag 2 oktober Seth kwam ons al vroeg wakker maken; “ Vandaag moet ik naar school, wakker worden”! Hij had er zin in, maar was ook een beetje zenuwachtig, zijn boterham bleef half opgegeten op zijn bord liggen. De school is een groot complex. Het bestaat uit allemaal verschillende gebouwen. Vroeger waren het woonhuizen. Er ligt een zwembad bij en grote sportvelden. Het interieur is ouderwets en rommelig maar wel gezellig. Tussen de gebouwen ligt een grote tuin met speeltoestellen en tafeltjes. In de bomen hangen kooien met parkieten en er lopen schildpadden rond. Ieder gebouwtje heeft een veranda waar allemaal tafeltjes staan om aan te werken. Heel veel gebeurd dus in de buitenlucht. Binnen in de gebouwen zitten alle kinderen op de grond. Nadat wij een korte rondleiding hebben gehad in de school geeft Seth aan dat hij vanmorgen graag wil blijven. Een dikke knuffel en daar gaan we dan. Wanneer wij hem om 12.30 uur ophalen is hij moe maar positief.
Morgen wil hij weer! Dat komt mooi uit, want morgen gaan wij met Max een kijkje nemen op Gracecollege. Spannend!!

Onze eerste dagen in Afrika

Lieve mensen,

Natuurlijk zijn jullie heel benieuwd hoe wij het de eerste dagen gehad hebben. Nou daar kunnen we kort over zijn: het was goed. We genieten volop van ons huis. In Afrikaanse begrippen wat klein (woonkamer, keuken, 3 slaapkamers, douche, garage en ongeveer 700 m2 tuin), 't is maar wat je klein noemt.

Het is vooral de tuin dat ons goed doet. Niet alleen de vrijheid voor de jongens, maar ook de flora en fauna. Geweldig! De vele soorten tropische vogels zijn bijna niet meer op te noemen, maar ook reptielen (Google maar eens naar een afbeelding van een Boom Agame), vlinders, krekels en ga zo maar door. Je kunt je voorstellen wat dat met vooral Max doet!

We zijn nu echt bezig met een nieuwe fase: opbouwen. De laatste maanden waren we bezig met afstrepen, maar nu gaat de lijn weer omhoog. Nu moet u daar niet al te grote voorstellingen van maken. We hebben namelijk voor twee dagen boodschappen gedaan. Het koste ons 3 uur om een karretje vol te krijgen. Tja, 't is maar wat je opbouwen noemt.

Zijn er ook moeilijke kanten? Jawel, maar niet zoveel. We ervaren dat de afgelopen periode zwaar is geweest. En dus zijn we moe (en dus zijn we kribbig :-(). De jongens hebben nu regels over wanneer er iemand zich even terug trekt en dat werkt goed. Toch is dit nog even pittig.

Onze bereikbaarheid is nog niet zo goed, Het huis heeft geen telefoonlijn liggen, dus we hebben alleen een mobiel. Wie ons wil bereiken zal zelf met ons contact moeten zoeken, wat met mobiel bellen naar Nederland (alleen pre-paid) is zo kostbaar dat we alleen korte gesprekken kunnen voeren. Andersom (Nederland-Afrika) is behoorlijk voordeliger zeken met een carrier-select. Zodra we een landlijn (sorry = Afrikaans) hebben en Internet zal dat anders worden. Onze mobiel nummer is: +27 (0)769833135.

Er is veel te vertellen, er is al zoveel moois door ons gezien. Konden jullie maar even om een hoekje kijken. Wij hopen binnenkort weer wat meer van ons te laten horen.